Sen insanları sev ki onlarda seni sevsin dedin.
Ben seviyorum ya onlar…
Gözler doğruyu söyler diller yalanı dedin.
Ya gözlerde yalana karışmıssa…
Seni seviyorum diyen seviyordur dedin.
Peki ben neden terkedildim?
Zaman her derde devadır demiştin.
O zaman ben neden hala gülemedim?
Yollar bir yerde biter mutlaka dedin.
Ama çıktığım yolların sonunu hiç göremedim
Gözyaşları hiç durmaz akar demiştin.
Neden ben hiç onları göremedim?
Ben anladım hayat sen de bana yalan söyledin…

Benim öğrendiğim yaşadıklarımdan
Kimseyi gereğinden fazla sevmeyeceksin,
Çünkü o seni senin onu sevdiğin kadar hiç bir zaman sevmeyecek.
Gözlerde yalana karışmış görülmez oldu gerçekler.
Her seni seviyorum diyene gitmeyeceksin,
Önce bir sınavdan geçireceksin,
Çünkü yalan oldu bütün yaşananlar…
Zaman hiçbir derde derman değil.
Daha da kanatır,acıtır yaralarını…
Yollar hiç tükenmez biri sona erdiğinde diğerinde bulursun kendini.
Acılar doruğa ulaştığında gözlerden yaş akmaz dedim.
Anladım hayat sen de bana yalan söyledin.

Ekleyen : LaCReMeL

Bu Şiir için toplam 2 yorum yapılmış

Adiniz Emailiniz Başlık Yorumunuz Güvenlik Kodu