Bir damla sevdanın adıdır Gözyaşı..
Nefes almaya başladığında
nerede sonlanacağını bilmediği bir yolculuğa çıkmıştır çoktan..
Sahibinin yüreğini yansıtan aynada
hayatın bıraktığı izlerden süzülür usul usul.
Eğer dayanabilmişse benliğini kavuran hasrete,
buharlaşıp uçmamışsa bütün umutlarıyla beraber gökyüzüne,
artık vuslat zamanıdır,
sevda dertlisiyle yürekle kucaklaşır..
Yürek,gurbetteki yolcusunu yıllardır bekleyen hancı gibidir..
Gözyaşına sinesini dostça açar,
bilir dermanının yalnızca onda olduğunu..
Bütün kuytularına en kalın zincirlerle
demir atmış sevdanın ağır yüklerini
üzerinden atmak istiyordur artık..
''Bu zincirlerin anahtarı sensin,kurtar beni''der gözyaşına..
Gözyaşı,yolculuğunun anlamını keşfetmenin verdiği güçle
her limanını bildiği bir okyanusu dolaşan denizci edasıyla
zincirleri açmaya başlar..
Hasreti serbest bırakır önce,bütün özlemler kaybolur..
Ardından tutkuya koşar,aşkın belini büker..
Sıra son zincirdedir..
Sevdanın ilk zinciri olan Aşka endişeyle yaklaşır gözyaşı..
O kadar derine yerleşmiştir ki aşk
zincirin kopması yüreğin ölümü demektir..
Birden ürperir..''Ölüm mü,sevda mı?''diye sorar yüreğe..
Yürek son kez cesurca seslenir gözyaşına..
''Dünyanın adı yalan,sevdam gerçek olmuş ne çıkar?''

Ekleyen : LaCReMeL

URL	:
Gönder	:
Bildir	:
Paylas	: